اخبار اپلبلاگ

صفحه نمایش رتینای اپل چگونه کار می‌کند؟

صفحه نمایش رتینای اپل این روزها همه را مسحور خودش کرده. آیا واقعا اصلا پیکسلی نیست؟ واقعا چطور کار می‌کند؟

اولا لازم است راجع به این LCD بگوییم که تلفظ صحیح آن رتینا نیست  و «رِتنا» است که به زبان انگلیسی معنای «شبکیه چشم» می‌دهد. اما بخاطراینکه به صورت رتینا در بازار و میان کاربران جا افتاده تا پایان این مقاله از لفظ رتینا استفاده خواهیم کرد.

این صفحه نمایش گامی بلند و رو به جلو است در دنیای مملو از صفحات نمایش ما.

ابتدا باید با مقدماتی آشنا بشویم. عدد ۱۰۸۰ که این همه در صفحه نمایش های ۱۰۸۰P/I ها می‌بینیمشان چه معنایی دارند؟

۱۰۸۰ نشانگر تعداد خط های عمودی است که در صفحه نمایش وجود دارند و تعداد خط های افقی هم ۱۹۲۰ تاست. و از ضرب کردن آن ها به عدد ۲۰۷۳۶۰۰ می‌رسیم که نشانگر تعداد پیکسل‌های صفحه نمایش است.

فارغ از اینکه ابعاد صفحه نمایش شما چقدر باشد این عدد ثابت است و فقط بخش‌هایی از صفحه نمایش که به یک پیکسل اختصاص داده شده بزرگتر می‌شود که در نتیجه تعداد پیکسل در هر اینچ (PPI) کمتر می‌شود. با توجه به این موضوع هرچه PPI بالاتر باشد صفحه کوچکتر و همچنین پیکسل ها سخت تر از هم قابل تشخیص می‌شوند.

pixels

پس در عمل در هر تلویزیونِ کیفیت بالا حدودِ ۲ مگا پیکسل به شما اختصاص پیدا می‌کند.(درست است که زیرپیکسل‌های RGB هم داریم اما آنقدری اهمیت ندارند که بهشان بپردازیم) یعنی درمجموع در هر صفحه نمایشی یک سری خط عمودی و افقی داریم که به محل تقاطع‌شان پیکسل می‌گوییم. و تصویر نهایی از کنار هم قرار گرفتن این پیکسل‌ها مثل یک پازل به دست می‌آید.

حرف اپل این است که قدرت تشخیص چشم انسان برای تصاویری که در فاصله ۱۰-۱۲ اینچی هستند ۳۰۰PPIاست. اگرچه این عدد بر اساس یک چشم کاملا سالم یعنی  ۲۰/۲۰است. با توجه به این موضوع رزولوشن آیفون ۴ و ۴sو ۵ و همینطور آیپادهای نسل  ۴ و ۵ معادل ۳۲۶PPIاست، یعنی عملا رزولوشن این گوشی‌ها بیشتر از حدی است که شبکیه چشم انسان بتواند تشخیص بدهد که وجه تسمیه این صفحات نمایش هم همین است.

پس فقط رتینا تعداد بیشتری پیکسل را در فضایی محدودتر جا داده است؟ بله! اما موضوع پیچیده‌تر هم می‌شود. برای صفحه نمایش رتینای اپل اصلا واحد اندازه‌گیری هم متفاوت است: پیکسل در زاویه(PPI).

یعنی به زبان ساده دو پیکسل را فرض می‌کنیم که در فاصله بهینه از چشم و فاصله یک درجه از یکدیگر قرار دارند. بعد حساب می‌کنیم چند پیکسل در این مثلث جا می‌شوند و عدد حاصله همان PPDمی‌شود.

iPhone5_1

برای ۳۰۰ پیکسل که در فاصله ۱۰ اینچ قرار دارند PPDباید ۵۳ باشد. یعنی هرچیزی بالاتر از ۵۳ رتینا به حساب می‌آید. البته PPDبهینه براساس نوع صفحه نمایش و فاصله دید متفاوت می‌شود. برای نمونه یک مک بوک پرو ۱۵ اینچی صفحه نمایش رتینایی با ۷۷PPD دارد در صورتی که PPI  اش فقط ۲۲۰ است. (همه چیز به درجه بستگی دارد)

در زیر اطلاعات مربوط به رزولوشن، فاصله دید بهینه و PPI  و PPD آورده شده است: 

iPhone 4/4S/4th Gen Touch: 326 PPI, 57 PPD, 960×۶۴۰, ۱۰″
iPhone 5/5th Gen Touch: 326 PPI, 57 PPD, 1136×۶۴۰, ۱۰″
iPad (3rd and 4th Gen): 264 PPI, 69 PPD, 2048×۱۵۳۶, ۱۵″
MacBook Pro (15″): ۲۲۰ PPI, 77 PPD, 2880×۱۸۰۰, ۲۰″
MacBook Pro (13″): ۲۲۷ PPI, 79 PPD, 2560×۱۶۰۰, ۲۰″

MacBookPros_1

 

همانطور که  می‌بینید الگوی خاصی وجود دارد به صورتی که PPD  افزایش می‌یابد و PPIکاهش می‌یابد و فاصله بهینه دید افزایش می‌یابد. البته همه چیز بستگی به فاصله دید دارد و اگر زیادی به تصویر نزدیک بشویم کیفیت پایین می‌آید، اگرچه در رتینا برای اینکه این اتفاق بیفتد باید واقعا نزدیک به صفحه بشوید!

و اما سوالی که وجود دارد این ا

ست که تکنولوژی ساخت همچین صفحه نمایشی چیست؟ واقعیت این است که اگر پیکسل ها را زیادی نزدیک به هم بگذاریم تصویر خراب می‌‎شود. اپل باید یک تکنیک ساخت خاص اختراع می‌کرد که بتوانند آن تعداد بالای پیکسل را کنار هم جا کنند برای اینکار آنها پیکسل‌ها را در لایه‌های مختلف قرار دادند تا سیگنال‌هایشان تداخل نداشته باشند.

سوال مهم دیگر این است که اگر شما یک صفحه نمایش ۲۸۸۰*۱۸۰۰ داشته باشید و بخواهید یک فیلم ۱۹۲۰*۱۰۸۰ببینید چه اتفاقی می‌افتد؟ اگر فیلم را در سایز خودش ببینید و فول اسکرینش نکنید توانایی تشخیص پیکسل‌ها را نخواهید داشت.

 

MacBookPro_22

ولی اگر تصویر را فول اسکرین کنید و خیلی دقت کنید خواهید توانست کم شدن کیفیت را حس کنید، اما از آنجاییکه هیچ کس برای تماشای فیلم به صفحه نمایش نمی‌چسبد فاصله بیشتر باعث می‌شود که این موضوع به چشم نیاید.

در مورد تصاویر وکتور و فونت‌ها هم تفاوت چشم‌گیری وجود نخواهد داشت فقط روی صفحات رتینا شفافیت خارق‌العاده‌ای دارند. تصاویر وکتور وابسته به پیکسل نیستند و از متدهای سایزبندی متفاوتی استفاده می‌کنند. وکتوری ها بر اساس محاسبات خطی و فونت‌ها بر اساس اندازه‌ای که کدشان می‌گویند باشند، هستند. یعنی در مجموع برعکس بقیه تصاویر به رزولوشن خاصی وابسته نیستند و انعطاف پذیرند!

درنهایت اگر بخواهیم جمع‌بندی کنیم با اینکه به نظر می‌رسد جادوگران رتینا را ساخته اند اما در واقع دانشمندان و متخصصان اپل تعداد بی‌شماری نقطه خیلی ریز را در فضای کوچکی جا داده‌اند تا چشم شما نتواند واقعیت را از خیال تشخیص بدهد.

برچسب ها

نوشته های مشابه

یک نظر

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن